Wszczepy w ortodoncji

6 września 2017, Adam Dederko

Z implantów śródkostnych w ortodoncji korzysta się w większości wypadków do uzupełnień pojedynczych braków zębowych wrodzonych lub nabytych, sporadycznie również w razie wystąpienia niewystarczającej ilości filarów gdzie można zamocować zamki lub pierścienie aparatów stałych. Na ogół stosuje się wszczepy tytanowe dwufazowe. Tytan cechuje się nieporównanie wyższą wytrzymałością aniżeli kości i zębina. Chociaż implanty są niewielkich wymiarów to optymalnie wytrzymują ogromne obciążenia. Umieszczanie warstw zjonizowanego gazu, będącego roztworem swobodnych jonów dodatnich i elektronów ma na celu osiągnięcie szorstkiej faktury, która ułatwi adhezję implantu w kształtującej się kości. Wszczepy te gwarantują właściwe rozłożenia sił nacisku wobec mocnego funkcjonalnego obciążenia. To niebywale istotna cecha, albowiem podczas przeciążeń kość ulega resorpcji. Atraumatyczna procedura przy zakładaniu implantów ułatwia kongruencję pomiędzy implantem a kością.

Ortodoncja Wrocław

Owa trwałość staje się zwiększona wobec implantów śrubowych. Otwory w korzeniowym fragmencie implantów ułatwiają przerośnięcie kości z wykorzystaniem dziurkowania, dzięki czemu możliwe jest scalenie sopla kości w otworach z okalającą implant kością, pełniąc zarazem funkcję wytłumienia podczas fizjologicznych obciążeń implantów, dzięki czemu napięcie między kością a implantem zmniejsza się. W ten sposób można się ustrzec przed ryzykiem ponownego zaniku kości po etapie wygojenia. Odpowiedź tkanek twardych i miękkich na zainstalowanie implantów może być różna. Może wystąpić reakcja nabłonka, kiedy to na mechanicznie polerowanej powierzchni implantu uzyskuje się przyczep porównywalny z naturalnym przyczepem nabłonkowym. Może również wystąpić reakcja tkanki łącznej , podczas której w miejscu usytuowania implantu wzmaga się wzrost śluzówki z ukośnym przebiegiem włókien tkanki łącznej, a także reakcja kości . Podczas tej reakcji tytan w odniesieniu do tkanki łącznej zachowuje się inercyjnie. Oznacza to, że nie wchodzi w reakcję, a w obrazie mikroskopowym nie można stwierdzić wolnych przestrzeni w nowo tworzącej się kości. Zjawisko to nazwano osteointegracją.

Ortodonta Wrocław