Kliniczne symptomy powikłań stomatologicznych

10 października 2017, Adam Dederko

Powikłania mogą pojawić się na każdym z etapów leczenia stomatologicznego, jak też we wszystkich rodzajach specjalizacji, bez względu na to czy leczenie było planowane, czy też jest to zabieg chirurgiczny, implantologiczny, protetyczne odtworzenie brakującego uzębienia, leczenie zachowawcze, endodontyczne, periodontologiczne, ortodontyczne lub też rehabilitacja układu stomatologicznego. Medyczne problemy ze zdrowiem mogą posiadać postać miejscową a także ogólną, ze zwracającymi uwagę lub też zupełnie niezauważalnymi objawami. Mogą one pojawić się od razu po zabiegu lub jako symptom późny, w postaci powikłania jatrogennego. Do istotnych objawów powikłań pozabiegowych należą symptomy zapalenia w ustroju żywym, a zaliczyć do nich możemy tumor, rubor, calor, dolor i functio laesa. Każdy z tych objawów można zdiagnozować w przebiegu pozabiegowych powikłań, podczas kuracji stomatologicznej, a także w sytuacji, gdy zrezygnuje się z leczenia stomatologicznego, jak również nie dostosuje się do metod leczenia zaordynowanych przez lekarza. Natomiast zaczerwienienie (zwiększony przepływ krwi) często pojawia się jako objaw ostrych lub zaostrzonych powikłań w przypadkach chirurgicznych, periodontologicznych, protetycznych itp.. Niniejszy symptom obejmuje zarówno powłoki skórne, błony śluzowe, jak też pojawia się równocześnie z większością schorzeń stomatologicznych, na przykład w zapaleniu dziąseł, przy ropniach oraz stanach pooperacyjnych. Także obrzęk wywołany wysiękiem białek i komórek z naczyń do tkanek, zaliczany jest do częstych powikłań stomatologicznych. Może on pojawiać się jako oznaka choroby sama w sobie ( objaw pierwotny) lub jako przejaw powikłań po zabiegach chirurgicznych (objaw wtórny). Tymczasem ból pozostaje jednym z popularniejszych klinicznych symptomów powikłań stomatologicznych. Daje on o sobie znać przez aktywizowanie receptorów mediatorami reakcji zapalnych i jest odczuwany przez każdego pacjenta w inny sposób. Jego natężenie zależne jest od wrażliwości systemu nerwowego chorego. Określenie powodu dolegliwości bólowych, czyli bólu pierwotnego staje się istotnym aspektem wywiadu oraz badania stomatologicznego. Z kolei przy ostrym bólu, który na ogół przeradza się w przewlekły, pacjent nierzadko potrzebuje wsparcia silnymi środkami farmakologicznymi aby go uśmierzyć. Problem ten, pojawia się także podczas powszechnie wykonywanego zabiegu usuwania próchnicy i jest on obarczony dużym bólem, który wywołuje sposób opracowania ubytku wiertłem. Również pojęcie bólu po zabiegowego, czy też po preparacyjnego często pojawia się w nomenklaturze z zakresu stomatologii zachowawczej, i tak jak w chirurgii albo protetyce dotyczy naruszenia ciągłości tkanek tzw. „rana tkankowa”.

Powikłania dentystyczne
Powikłania stomatologiczne

Również podwyższona temperatura tkanek może być klinicznym symptomem powikłania stomatologicznego. To ona będąc efektem ocieplenia, ze względu na zwiększony przepływ krwi, zwróci uwagę lekarzowi na miejsce, w którym rozpoczyna się stan zapalny. Także utrata funkcji tkanek (częściowa albo całkowita) może pojawić się po ciężkich zabiegach chirurgicznych, a także po ekstrakcji zęba, dłutowaniu zęba ósmego lub na skutek przypadkowego urazu zęba, czy też choćby po leczeniu zachowawczym. Stomatologia to dziedzina, w której powszechnie występują powikłania śród- i po zabiegowe, jak również trudności będące następstwem opieszałości podczas leczenia. Najczęściej występującymi powikłaniami chirurgicznymi są uszkodzenia nerwu zębodołowego dolnego, bródkowego, a także językowego. Natomiast do nieprzyjemnych powikłań jakich można doświadczyć w stomatologii, zaliczyć należy przedłużające się znieczulenie tkanek, które wyraża się w zaburzeniu lub zupełnym braku czucia w ramach znieczulonej gałęzi nerwu. Powikłanie to cechuje się utrzymaniem znieczulenia tkanek dłużej niż czas przewidziany na jego działanie. Innym problemem może być także osteoliza przestrzeni wokół wierzchołka zęba, poddawanego wcześniej terapii endodontycznej. Związek pomiędzy zaburzeniami ogólnoustrojowymi a kondycją jamy ustnej jest znany od wieków, skutkiem czego każdy lekarz przed zaordynowaniem zabiegu chirurgicznego, okulistycznego, kardiologicznego, ginekologicznego ewentualnie nefrologicznego, na początku leczenia zawsze zwróci uwagę na kondycję zębów, błony śluzowej, kości szczęki, a także żuchwy i zaleci wizytę u lekarza stomatologa, ażeby rozpoznać i usunąć potencjalne ogniska zakażenia.